Pierwsza informacja dla tych, którzy zamierzają czytać „Bílą Vodę” to taka, że powieść w Polsce wydana jest w dwóch częściach stanowiących całość. Warto to wiedzieć, żeby przeznaczyć na nią odpowiednią ilość czasu. Wymaga od czytelnika też sporo cierpliwości, bo jest w niej dużo fragmentów, zwłaszcza tych „historycznych”, w których autorka dość szczegółowo brnie, opierając się o „dokumenty”, w analizy zeznań, sprawozdania itp. To w ogóle nie jest jednorodny tekst, bo poza wspomnianymi quasi- dokumentami […]
Tag: literatura czeska
Karin Lednická: Krzywy kościół. Kronika powieściowa utraconego miasta: lata 1894–1921
Dla tej książki złamałam swoje zasady i przeczytałam pierwszy tom cyklu, chociaż kolejne dwa się jeszcze nie ukazały. Nie żałuję, teraz niecierpliwie czekam na kontynuację mając nadzieję, że dadzą mi tyle samo czytelniczej radości co część pierwsza. Ja niejednokrotnie pisałam, że fascynuje mnie pogranicze. „Krzywy kościół. Kronika powieściowa utraconego miasta: lata 1894–1921″to opowieść, która pierwotnie, zanim pierwsza wojna światowa przetasowuje karty, opowiada losy kilku rodzin z Śląska […]
Ota Pavel: Puchar od Pana Boga
Nie wiem czy tylko ja tak mam, że opowiadania Oty Pavla poruszają mnie nieustająco. Wiadomo, nie wszystkie jednakowo, ale większość jednak tak. Ten zbiór powiązany jest ze sportem, ale opowiada o sprawach uniwersalnych. Podobnie jak po „Śmierci pięknych saren” łowienie ryb wydawało mi się niewyobrażalnie pasjonującym zajęciem, tak teraz zastanawiam się czy się nie smucić brakiem emocji wynikających z uprawiania profesjonalnie piłki nożnej czy innej dyscypliny, która zawładnęła bohaterami tych opowiadań. Sport w tej książce to jednak […]
Milan Kundera: Nieznośna lekkość bytu
„Nieznośna lekkość bytu” to podobno najważniejsze dzieło czeskiego pisarza, więc zdecydowaliśmy na bibliotecznym DKK sprawdzić na czym polega jego fenomen. Po raz kolejny udało nam się wyjść poza literaturę anglosaską oraz wrócić do kanonu. Jest to lektura mocno posadowiona w konkretnym czasie i miejscu. Dotyczy ona głównie okresu Praskiej Wiosny i opowiada o reperkusjach jakie ponosili mieszkańcy tego kraju po tych wydarzeniach. Autor obraca się w kręgach inteligenckich i opisuje […]
Ota Pavel: Śmierć pięknych saren
Jak już prawie zwątpiłam w moc literatury odnalazł mnie Ota Pavel z „Śmiercią pięknych saren”. Jak by mi ktoś powiedział, że z taką frajdą będę słuchać opowiadań ( nie przepadam) i to jeszcze głównie o łowieniu ryb, to uznałabym to za niewyobrażalne. „Śmierć pięknych saren” to zbiór, w którym autor powraca do dzieciństwa i wspomina chwile, w których czuł się wolny. Ota Pavel napisał tę książkę po kilkuletnim pobycie w szpitalu psychiatrycznym i te opowiadania są zwieńczeniem jego twórczości. Nie wiem co mnie […]
Kateřina Tučková: Boginie z Žítkovej
Książka, co do której miałam spore oczekiwania, więc jej pewne niedociągnięcia bardzo mnie zaskoczyły. Trochę to powieść historyczna, trochę para dokument i chyba właśnie tej sporej ilości wiedzy się nie spodziewałam. Wygląda na to, że autorka nie mogła się zdecydować, czy popularyzować informacje naukowe oparte na badaniach głównej bohaterki czy skupić się na fabularnej opowieści. Dora Idesová jest etnografką a równocześnie potomkinią fascynujących kobiet z pogranicza Moraw i Słowacji. Mieszkanki Žítkovej znane były […]
Petra Dvořáková: Wrony
Czytam te grube tomiszcza, zarywam nocki, nie dosypiam a tu proszę jedna niewielkich rozmiarów książka i „rozwala system”. Petrze Dvořákovej udało się coś prawie ostatnio niemożliwego, czyli totalnie wyłączyła mnie z życia, bo koniecznie musiałam potowarzyszyć Basi w jej wyboistej drodze do dorosłości. Mamy dwutorową narrację, historię poznajemy oczyma mamy i córki. Dwunastoletnia dziewczyna, wrażliwa i utalentowana w domu rodzinnym spotyka się z niezrozumieniem. Pozornie nic złego się […]
Jaroslav Rudiš: Czeski Raj
Mam taki ambitny plan na ten rok, żeby nie czytać tylko literatury polskiej i anglosaskiej. „Czeski Raj” to chyba pierwsza tegoroczna lektura spoza tego nurtu. Trudno mi ją porównać z innymi czeskimi powieściami i nie wiem ile to charakterystyczna to dla tego narodu literatura. Sądzę, że ma jednak kilka cech, które pozwalają uznać ją za stereotypowo „czeską”. Wszystko to oczywiście totalna zabawa, bo nie ma przecież wskaźników ile cech narodowych znajduje się w literaturze danego obszaru językowego. […]
Alena Mornštajnová: Hana
Jakoś tak ostatnio krążę czytelniczo w bardzo podobnych rejonach. Kupując Hanę nie bardzo wiedziałam czego mam się spodziewać po jednej z najbardziej nagradzanych czeskich książek ostatniego okresu. Nie przeczytałam żadnej recenzji, pewnie była zachwalana na jakimś forum czytelniczym i to wystarczyło. I bardzo dobrze, ponieważ zmęczona tematyką około wojenną prawdopodobnie bym po nią nie sięgnęła. I fantastycznie się stało, bo książka bezgranicznie smutna, ale niezwykła. Nie zdradzę zbyt wiele, jak napiszę że otwarciem powieści […]
Evžen Boček: Ostatnia arystokratka, Arystokratka w ukropie
Dzisiaj będzie trochę słodko, trochę gorzko. Święta (uwaga uogólnienie) dla pań to nie tylko czas radości i spotkań z najbliższymi. To również czas, w którym musimy się nieco nagimnastykować: zaplanować, przytachać do domu siaty, posprzątać, ugotować, upiec, posprzątać, ugościć, posprzątać i być może spokojnie z lampką wina zasiąść z dobrą książką. Przy tym planowaniu przypomniałam sobie anegdotę Magdy Umer o podsłuchanej w tramwaju rozmowie dwóch kobiet. Jedna do drugiej […]